September 2015

September 2015


Oceaangebied zo groot als Frankrijk beschermd
"Zeemonster' gevangen voor Schotse kust
Helft zeeschildpadden slikt onverteerbaar afval
Duikers vinden Duitse onderzeeër
Mogelijk duikwrak bij Tholen
Als koraal niet gloeit, dan is er iets mis
Roze dolfijn gefotografeerd aan Amerikaanse kust
Jachtseizoen dolfijnen van start
Overeenkomsten tussen zwanger zeepaardje en mens

"Zeemonster' gevangen voor Schotse kust

30-09-2015

Britse marinebiologen vonden een enge vis van drie meter lang vlak voor het afgelegen Schotse eiland St. Kilda. Het is de eerste keer dat een valse kathaai aangetroffen wordt voor de Britse kust.

De vis, met zijn kleine ogen, grote mond, breed hoofd en korte ronde snuit werd ontdekt door Marine Scotland, een overheidsinstelling die instaat voor het beheer van de Schotse kustwateren. De vis heeft ook grote flappen huid achter zijn neus, blubberige spieren en een olieachtige lever, die 25 procent van zijn totale gewicht bedraagt. In totaal woog de haai zo'n 60 kilogram en was hij 2,5 meter lang. Valse kathaaien worden in de volksmond "sofahaaien" genoemd, omwille van hun bizarre uiterlijk.

Marinebioloog Francis Neat was verrast toen hij de angstaanjagende vangst binnenhaalde tijdens een expeditie voor de westkust van Schotland. "Ik was behoorlijk verbaasd toen hij in onze boot belandde. We hebben het dier snel opgemeten vooraleer we het terug in het water lieten."

Een woordvoeder van het Schotse haaienmarkeerprogramma zegt dat dit type haai nooit eerder werd gespot in Schotland. Het is een welkome toevoeging aan onze lange lijst van diersoorten in Schotland. Niet zo lang geleden werden ons gezegd dat er maar 32 verschillende soorten haaien in de Schotse wateren leven, maar we hebben ondertussen ondervonden dat het er eigenlijk 72 zijn. Velen van hen leven in diep water".

Het traag bewegende, ongevaarlijke roofdier voedt zich normaal gezien met vissen als paling, inktvis en garnalen. De valse kathaai leeft op dieptes tot 1400 meter, daarom wordt hij zelden waargenomen. Valse kathaaien leven in oceanen over de hele wereld. Dit exemplaar werd op een diepte van 600 meter uit het water gehaald.

Helft zeeschildpadden slikt onverteerbaar afval

15-09-2015

Van alle zeeschildpadden heeft ongeveer 52 procent wel eens een stuk onverteerbaar afval doorgeslikt, zo blijkt uit een nieuwe studie. Met name de kustgebieden van Australië, Noord-Amerika, Zuid-Afrika en Hawaï zijn gevaarlijk voor zeeschildpadden, omdat hier bijzonder veel plastic en ander afval in zee drijft. In deze gebieden komen ook de meeste verschillende soorten zeeschildpadden voor.
Dat melden Australische onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Global Change Biology.

Verspreiding
De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door de verspreiding van onverteerbaar afval in de wereldzeeën te bestuderen op kaarten en in computermodellen. In totaal belandt er jaarlijks 4 tot 12 ton plastic in zee.

Aan de hand van deze informatie berekenden de biologen hoe veel plastic en ander afval er in de leefgebieden van verschillende soorten zeeschildpadden terechtkomt. De onderzoekers zochten ook in archieven naar alle bekende gevallen van zeeschildpadden die zijn overleden aan de gevolgen van ingeslikt plastic.
"De resultaten laten zien dat ongeveer 52 procent van alle zeeschildpadden wereldwijd plastic zou kunnen hebben gegeten", verklaart hoofdonderzoekster Quamar Schuyler van de Universiteit van Queensland.

Dodelijk
Plastic deeltjes kunnen dodelijk zijn voor zeeschildpadden, omdat het afval hun maagwand kan perforeren, of de maag kan blokkeren. Ook kunnen giftige stoffen uit het plastic de dieren ziek maken. Waarschijnlijk zien zeeschildpadden het afval in de oceanen vaak aan voor voedsel.

Eerder deze maand bleek uit een vergelijkbare studie dat bijna alle zeevogels inmiddels plastic deeltjes in hun maag hebben.

Volgens de wetenschappers is het slechts een kwestie van tijd voordat ook andere zeedieren last krijgen van het plastic in zee, zo meldt de Britse krant The Independent. De biologen waarschuwen dat plastic deeltjes ook in de maag kunnen belanden van vissen die uiteindelijk worden gegeten door mensen.
Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

Duikers vinden Duitse onderzeeŽr

15-09-2015

De 9-daagse duikexpeditie van Stichting Duik de Noordzee schoon heeft spectaculaire resultaten opgeleverd. Het duikteam vond nieuwe en zeldzame soorten op de kunstriffen van de Doggersbank, Klaverbank en Bruine Bank. Net over de grens met Engeland is een Duitse onderzeeër gevonden uit de Tweede Wereldoorlog. Tevens hebben de duikers 2000 kg netten, lood en ander afval geborgen.

Het expeditieteam dook op scheepswrakken en afgezonken olieplatforms. Er zijn 15 duiken gemaakt op 12 verschillende locaties met 28 duikers. De duikers vonden een paar zeer aansprekende nieuwe soorten. De eerste kreeg de naam Kristalwitte eiereter (Favorinus blianus). Deze zeenaaktslak rooft de eieren van andere naaktslakken. De tweede nieuwe soort is een brokkelster, een zeester met dunne lange armen met grote stekels. Deze is gedoopt tot het Zwarte sterretje (Ophiocomina nigra). De derde heeft de naam Witpunt zee-egel gekregen (Strongylocentrotus droebachiensis).

Eerder vond het duikteam ook al nieuwe soorten op de Noordzee, 80% hiervan is nu opnieuw waargenomen. Bijvoorbeeld de Stiefelslak (Simnia patula) en de IJszeester werden ontdek op de Doggersbank en blijken nu nog steeds algemeen aanwezig te zijn in dit Natura2000 gebied. En het Juweelanemoontje dat in 2012 op het wrak van de Anna Graebe is gevonden, verspreidt zich ook verder over de Noordzee.

Het duikteam dook op bekende en onbekende wrakken om naast de biodiversiteit ook de historische waarde van de wrakken te onderzoeken. Zo vonden ze een complete Duitse U-boot die rechtop ligt net over de grens in Engels water. Dit is bijzonder omdat de torens van U-boten er meestal af zijn gesloopt. De inhoud van de onderzeeër is niet onderzocht en blijft een mysterie. Het ontsnappingsluik is geborgen om de onderzeeër te kunnen identificeren en wordt aan een Duits museum gedoneerd.

Net als op eerdere expedities zijn door vissers verloren visnetten, –lijnen en lood verwijderd. Het afval vormt een grote bedreiging voor het onderwaterleven. Krabben, kreeften en vissen raken in de netten en lijnen verstrikt en sterven een langzame dood. Verder is bekend dat afval in zee afbreekt tot microplastics wat door allerlei organismen wordt ingenomen en zo in de voedselketen terecht kan komen.

Mogelijk duikwrak bij Tholen

12-09-2015

De NOB heeft onlangs een oude stalen garnalenkotter gekocht om af te zinken in Zeeland. Op initiatief van de NOB wordt op dit moment samen met de gemeente Tholen, de provincie Zeeland, Rijkswaterstaat Zee en Delta en Sub Ocean Services gekeken of het mogelijk is om dit duikwrak bij een van de Thoolse duikplaatsen af te zinken.

Bij de keuze van de duikplaats wordt gekeken naar de bereikbaarheid vanaf de kant, het belang van andere waterrecreatie, de beroepsvisserij en hoe we met dit duikwrak de onderwaternatuur kunnen versterken. Om een deel van de financiering rond te krijgen wordt nog naar partners of financiers gezocht.
Bron ; NOB

Als koraal niet gloeit, dan is er iets mis

12-09-2015

Met behulp van blauw licht en fluorescerende eiwitten kunnen onderzoekers ziek koraal snel en gemakkelijk onderscheiden van gezond koraal. Deze aanpak moet het wereldwijd ernstig bedreigde koraal helpen redden.

Wereldwijd is het heel slecht gesteld met het koraal. Van het Groot Barrièrerif aan de Australische kust is nog maar de helft over en het rif dreigt zelfs in zijn geheel te verdwijnen. Naast plaatselijke vervuiling van de oceaan door landbouwafval heeft ook de stijgende temperatuur van het zeewater een fataal effect op het rif. En sinds de jaren zeventig zijn de riffen van de Caraïben gereduceerd van vijftig procent tot acht procent levend koraal, zo blijkt uit een rapport van de Internationale Unie van Natuurbescherming (IUNC). Ook hier zijn de oorzaken opwarming van de oceaan en vervuiling, maar ook overbevissing en ziekten hebben hun aandeel in de mondiale verdwijning van koraalriffen. Door de trage groei van koraal kunnen er tientallen jaren overheen gaan voordat een groot deel weer is hersteld. Maar zolang de temperatuur blijft stijgen en wij de oceaan blijven vervuilen kunnen we er vanuit gaan dat er binnen onafzienbare tijd niets meer te redden valt.

Koraal doet ertoe
En dat is een kwalijke zaak. Koraalriffen bieden bijvoorbeeld een schuilplaats aan duizenden soorten vissen en andere oceaanbewoners. Wetenschappers schatten dat er nog miljoenen onontdekte diersoorten leven in deze koraalbanken. De biodiversiteit is dus heel erg hoog en hierdoor biedt het koraal veel mogelijkheden voor bijvoorbeeld de farmaceutisch industrie. Zij zoeken hier naar mogelijke geneesmiddelen tegen onder meer kanker, artritis en bacteriële ontstekingen.

Blauw licht
Om het koraal te kunnen redden, moeten we eerst een goed beeld hebben van de gesteldheid van het koraal. Onderzoeker Horst Grunz ontwikkelde daartoe de HiTec Fluorescentietechniek. Overdag, bij wit licht, is het koraal al spectaculair om te zien. Beschijnt een onderzoeker ’s nachts het rif echter met blauw licht dan verschijnt er een compleet nieuw kleurenpalet. Dit blauwe licht moet wel een bepaalde golflengte hebben, namelijk 450-465 nanometer. Door op een gewone zaklamp een speciaal filter te plaatsen, ontstaat een sprookjesachtig tafelreel. Het gezonde rif kleurt nu namelijk groen of paars-rood, het ongezonde of dode koraal blijft ongekleurd. Voor een nog optimaler resultaat wordt er een geel filter op de duikbril en eventueel nachtcamera bevestigd. Gezonde stukken koraal lichten dan groen op. De donkerblauwe vlekken zijn ongezonde stukken koraal.

Hoe kan dat?
Het nieuwe scala van kleuren wordt veroorzaakt door een fluorescerend eiwit. Veel verschillende organismen zoals algen, bepaalde vissen, wormen en weekdieren bevatten dit fluorescerende eiwit en zullen opgloeien wanneer ze worden beschenen met speciaal blauw licht. Door lichtenergie van het gefilterde blauwe licht worden elektronen van de eiwitten geactiveerd, “de elektronen slaan dan aan”. Als elektronen weer terugvallen in de grondtoestand veroorzaken de elektronen op hun beurt energie in de vorm van fluorescerend licht. Als het blauwe licht uitgaat, stopt ook de emissie van dit fluorescerende licht. Dit fluorescerende eiwit zorgt niet alleen voor spectaculaire beelden, maar is ook goed toepasbaar in onderzoek naar het effect van klimaatveranderingen. Dus door te kijken naar de fluorescentie van het koraal met behulp van deze HiTec fluorescentietechniek kan men de levenskracht van het koraal veel beter monitoren. Ook kunnen wetenschappers met deze techniek de directe effecten van klimaatsverandering, zoals stijgende temperatuur en verzuring van de oceaan beter in kaart brengen.

Herstel
Ook kunnen wetenschappers nieuwe koloniën veel eenvoudiger opsporen door het gebruik van blauw licht. Nieuw koraalaanwas vind je namelijk niet snel overdag, maar ’s nachts beschenen met het blauwe licht valt jong koraal opeens wel op. Op deze manier kunnen de onderzoekers vaststellen of een beschadigd koraalrif zich weer aan het herstellen is of niet. Ook kan men zo beter koraalbanken preventief beschermen door bijvoorbeeld visserij op die plek te verbieden.

En zo werpt professor Grunz met deze innovatieve fluorescentietechniek een nieuw licht op het oceaanleven van koralen.

Dit artikel is geschreven door Eline Visser (21). Ze studeert Science Education and Communication aan de Universiteit Utrecht en schreef bovenstaand artikel voor het vak Public Science Communication with Multimedia.
Deel dit artikel:

Roze dolfijn gefotografeerd aan Amerikaanse kust

09-09-2015

Voor de kust van de Amerikaanse staat Louisiana is men er voor het eerst in geslaagd een roze dolfijn op beeld vast te leggen, meldt de Telegraaf. Het dier werd al in 2007 gespot, maar foto's waren er niet.

De dolfijn, die Pinky wordt genoemd, werd voor het eerst ontdekt in 2007 toen het dier naast haar moeder zwom. Kapitein Erik Rue van de Calcasieu veerdienst is sinds het begin gefascineerd door het mysterieuze dier. Hij zei tegen een Amerikaanse nieuwszender: ,,We zien haar regelmatig in de zomer met haar moeder. Ze ziet er erg gezond en gelukkig uit."

Het is bekend dat er slechts 14 dolfijnen in de wereld bestaan met een pigmentafwijking. In eerste instantie dachten onderzoekers dat Pinky een albinodolfijntje is met haar rode ogen en lichte huid. Alleen omdat ze veel beweegt en het bloed goed rondpompt, wordt haar huid meer roze. Na langer onderzoek is echter gebleken dat Pinky niet per se een albinodolfijn hoeft te zijn, aangezien ze meer roze lijkt dan wit.

Foto: National Wildlife Association

Jachtseizoen dolfijnen van start

02-09-2015

Vandaag is het bloedige jachtseizoen op walvisachtigen door Japan weer van start gegaan. Tijdens een demonstratie in Taiji is Ric O’Barry, dierenbeschermer en onder andere bekend van de documentaire The Cove, gearresteerd. Hij zou volgens de politie hebben gereden onder invloed, maar dat werd later weer ontkend. Uiteindelijk blijkt dat hij is opgepakt omdat hij geen paspoort bij zich zou hebben.

Jaarlijks worden zo’n 20.000 dolfijnen en bruinvissen gedood in Japanse wateren, waarvan ongeveer 2.000 in Taiji. Sinds 2010 voert Sea Shepherd campagne in Taiji. Zes maanden lang reizen Cove Guardians uit verschillende delen van de wereld, waaronder Nederland, naar Taiji om live verslag te doen van de gruwelpraktijken ter plaatse. Sea Shepherd is vooralsnog één van de weinige organisaties die het gehele jachtseizoen ter plaatse actief is met als doel het bloot- en vastleggen van de gewelddadige praktijken; het afslachten van talrijke groepen dolfijnen en het vangen en doorverkopen van dolfijnen ten behoeve van de wereldwijde entertainmentindustrie. De door de Cove Guardians verzamelde beelden, zowel video’s als foto’s, worden dagelijks wereldwijd verspreid, onder andere via websites en sociale media. Dit jaar keert Sea Shepherd voor de zesde keer terug naar The Cove. Het eerste team arriveerde vorig weekend voor de officiële start van Operatie Henkaku, vrij vertaald metamorfose.

Ric O’Barry’s Dolphin Project organiseert vandaag de internationale Japanse dolfijnendag. In 50 landen worden zo’n 200 positieve acties georganiseerd bij voorkeur in de buurt van Japanse ambassades. De organisatie op haar website:

“We willen Japan en de rest van de wereld laten zien dat de slachting van dolfijnen in Taiji een misdaad tegen de natuur is en per direct moet worden afgeschaft”.

Vorig jaar werden de eerste dolfijnen van het seizoen in Taiji afgeslacht op 16 september. De Cove Guardians van Sea Shepherd deden live verslag van de afschuwelijke afslachting.

De jacht duurt van 1 september tot 1 maart. Op de hoogte blijven van de gebeurtenissen in Taiji? Volg Sea Shepherd’s Cove Guardians via Facebook en Twitter.
Bron : ©PiepVandaag.nl

Overeenkomsten tussen zwanger zeepaardje en mens

02-09-2015

Hoewel er grote verschillen zijn – zo is bij de zeepaardjes het mannetje zwanger – zijn er ook zeer grote overeenkomsten.

Het is al lang bekend dat bij zeepaardjes het mannetje de embryo’s bij zich draagt. Wat echter onbekend was, was in welke mate de mannetjes de embryo’s die ze bij zich dragen beschermen en voeden. Een nieuw onderzoek schept daar meer duidelijkheid over en laat zien dat er grote overeenkomsten zijn tussen de zwangerschap van deze mannelijke zeepaardjes en de zwangerschap van mensen. “Verrassend genoeg doen zeepaard-vaders veel van de dingen die ook menselijke moeders doen,” stelt onderzoeker Camilla Whittington.

Eten van papa
De jongen van het zeepaardje krijgen veel van hun voedingsstoffen middels de eidooier die door de moeder wordt verschaft. Maar eenmaal in de broedbuidel van het mannetje voorziet ook de vader de jongen van voedsel. Tevens verzorgt de vader in de broedbuidel onder meer de immunologische bescherming van de jongen en het verwijderen van afvalstoffen, zo blijkt uit het onderzoek.

Calcium
De onderzoekers ontdekten dat mannelijke zeepaardjes met name calcium aan hun jongen leveren. Met dat stofje kunnen de embryo’s hun kleine skelet verder opbouwen. Waarschijnlijk laat het zeepaardje deze en andere voedingsstoffen los in de broedbuidel waar ze vervolgens door de embryo’s geabsorbeerd worden. Verder tonen de onderzoekers aan dat ook de genexpressie tijdens de zwangerschap van de zeepaardjes vergelijkbaar is met de genexpressie die mensen tijdens de zwangerschap vertonen.

“Zwangerschap levert – ongeacht tot welke soort je behoort – een aantal complexe uitdagingen op, waaronder zorgen dat je zuurstof en voedingsstoffen bij de embryo’s kunt krijgen,” stelt Whittington. “Wij (zeepaardjes en mensen, red.) zijn onafhankelijk van elkaar zo geëvolueerd dat we een antwoord op die uitdagingen hebben, maar ons onderzoek suggereert dat zelfs dieren die heel in de verte aan ons verwant zijn, vergelijkbare genen gebruiken om hun zwangerschap te regelen en gezond nageslacht op de wereld te zetten.”
Bron : Scientias